Woordafdrukken van de trail

5u20 Mijn ogen schieten open. Het halfduister schemert op mijn netvliezen. Mijn gedachten lichten op. Ik begin de dag twijfelend. Piekerend. Wikkend en wegend. Zou ik het dan toch doen? Neen, mijn besluit stond vast. Staat vast. Als in beton gegoten. We gaan weer niet impulsief indruisen tegen eerder genomen beslissingen. Of wel? Neen. De richtlijnen waren en zijn duidelijk. Geen onnodige verplaatsingen. Geen onnodig contact. Wat ik van plan ben -was!- is bepaald niet essentieel van aard. Integendeel. Mijn plannen getuigen van niets anders dan een doorgedreven egoïsme dat de wereld momenteel kan missen als kiespijn. Maar wat als ik er nu eens voor zorg dat mijn onderneming 100 procent contactloos verloopt? Misschien is het dan wel OK? 7u30 - 9u30 Ik zit in mijn auto en rijd mijn godverlaten straat uit om vervolgens de véél minder godverlaten steenweg op te draaien. In mijn huis laat ik twee slapende kinderen en een ietwat gepikeerde vriendin achter. In mijn auto bevinden zi...

Als we het hebben over culturele verschillen dan denken we doorgaans aan het onderscheid tussen 'westerlingen' en Moslims, of aan bevolkingsgroepen die afkomstig zijn uit verafgelegen zuiderse of oostelijke landen. Polarisatie, discriminatie, integratie en verrijking zijn dan vaak dé sleutelwoorden. Aan de start van de Trail de la Roche à Minguet leerde ik echter dat je het helemaal niet zo ver hoeft te zoeken om geconfronteerd te worden met een Babylonische spraakverwarring. Of moet ik zeggen: begroetverwarring? Terwijl ik koukleumend aan de start stond -jawel, die was een kwartier uitgesteld- kreeg ik Sebastien Henrotte in het vizier. Sebastien is een sterke Waalse trailloper in wiens gezelschap ik al twee maal samen het podium mocht bestijgen. Telkens in dezelfde regio (de westelijke Ardennen) op afstanden van rond de 50km. Hij iedere keer als tweede en ik als derde. Persoonlijk vind ik Sebastien een ietwat bijzondere loper. Met zijn kloeke, wat gedrongen postuur en grij...