Woordafdrukken van de trail

"Huit coca's, s'il vous-plait." Een koppel verbaasde ogen gluurt ons aan van over een lichtblauw mondkapje. Dan het stille besef: 'Ze zullen wel zitten wachten op de rest van hun gezelschap.' Niet veel later wordt het verordonneerde octet voor ons op tafel neergeploft. Acht flesjes cola, vergezeld van 8 met ijsblokjes gevulde glazen. "Deux verres, c'est assez," merken we op. Weer die verbouwereerde blik. Dan een schamper lachje. Wij blijven achter in het gezelschap van onze 8 cola's, terwijl de garçon weer afdruipt met zijn zes met werkloos ijs gevulde glaasjes. We trekken de aandacht. Vanachter de andere tafeltjes worden steelse blikken onze richting uit geworpen. Het moet dan ook een bijzonder schouwspel zijn: Een dertiger en een veertiger. Beiden langharig en bezweet. De gespierde kuiten met modder besmeurd. Het gelaat getekend door vermoeidheid. Daar, op het dak van België gezeten, van elkaar gescheiden door 8 suikerdrankjes die i...