Lopen is mijn natuur. Mijn natuur voor de natuur!
Eigenlijk is dit helemaal geen wedstrijd. In wezen is het ook helemaal geen trail. Een parcours, vlak als een pas gestreken biljartlaken en waarvan het niet eens helemaal duidelijk is of het nu onverhard mag genoemd worden met verharde intermezzo's of eerder het omgekeerde: verhard met onverharde intermezzo's. Of je het verharde onverharde tracé nu gezapig hobbelend afhaspelt of stiekem een nieuwe PR neerzet, geen haan zal er naar kraaien. Niet alleen zal een beloning in de vorm van een podium uitblijven, het evenement ontbeert zelfs een klassement of enige vorm van tijdsregistratie. Buiten die van jezelf dan. Op het schermpje van je GPS horloge. Want die heb je sowieso altijd aan. Als het niet geregistreerd werd, dan is het immers nooit gebeurd. Ondanks het niet competitieve karakter van de Run For Nature, schep ik toch een pervers genoegen uit het feit dat de nummer 2 mij al na twee kilometer moet lossen. Hoewel het wedijveren om de eerste positie verre van centraal staat...