Festival Trail Semois: diepe wouden en droge worst.
Raar of zelden doe ik dezelfde trail een tweede keer. 'Waarom niet?' hoor ik u luidop denken. Foute vraag! Waarom wel? Hoe klein en godvergeten ons klootjesland ook moge zijn, en nog veel minusculer het gebied waarin er ook een soort van derde dimensie bestaat, toch is ons grondgebied bezaaid met parels van trails. Sommige groot en bekend, anderen wat meer verborgen maar daarom niet minder schitterend. Teveel om ze allemaal in één mensenleven te volbrengen. Je kan het dus vergelijken met het lezen van een boek of het bekijken van een film. Ook dat doe ik nooit een tweede keer. Maar af en toe duikt er toch een uitzondering op, bijvoorbeeld bij een DNF. Een boek dat zich nooit liet uitlezen. Of een evenement waaraan zoveel positieve emoties en herinneringen verbonden zijn dat er het verlangen ontstaat om die te herbeleven. In dat laatste schuilt het gevaar van de teleurstelling, aangezien de tijd nooit terug tikt en elke ervaring anders is en ervaren wordt door een...