Zweten in de oksel van de Lesse en de Lomme.
Een dag voordat het land voor lange tijd op slot ging en de sleutel werd opgeslokt door het collectieve zwarte gat waarin we met z'n allen tuimelden, deed ik mijn eerste FKT poging ooit. Een voettocht tussen het hoogste punt van Nederland en het hoogste punt van België. Van Vaals naar Botrange. VaBo voor de ingewijden. Ik slaagde in mijn opzet om de op dat moment snelst bekende tijd voor dat specifieke traject neer te zetten maar de venen gaven me -eerlijk is eerlijk- een pandoerie om nooit meer te vergeten. Vorige week voltooide ik mijn tweede FKT. Vlak ná de lockdown. Symbolisch welhaast. Een soort van eerste wapenfeit. Een wederopstanding. Ofschoon deze tweede ervaring haast niet meer verschillend kon zijn van de eerste, was er toch één heel belangrijke gelijkenis. Beide werden in een soort van grijze-lockdown-zone volbracht. De eerste keer was er nét een ban uitgesproken over niet-essentiële verplaatsingen maar waren de grenzen nog niet gesloten. Na lang twijfelen, wikk...